Hubert Rutkowski

Hubert Rutkowski jest laureatem Grand Prix III Konkursu na Projekt Nagraniowy "Zapomniana muzyka polska" Wydawnictwa Muzycznego Acte Préalable. Pianista dokonał pierwszego w historii nagrania dzieł fortepianowych Juliana Fontany. Nagranie CD zostało wydane pod numerem katalogowym AP0160 i jest już dostępne w sprzedaży. Jest to 5 część serii płyt "Chopin's disciples".

La Havanne. Fantaisie sur des motifs Américains et Espaĝnols op. 10
Introduction

La Havanne. Fantaisie sur des motifs Américains et Espaĝnols op. 10
La ley brava. Contredance havanaise

La Havanne. Fantaisie sur des motifs Américains et Espaĝnols op. 10
La jota aragonesa

Dzieła fortepianowe Juliana Fontany zawierają elementy, które nie występują w twórczości F. Chopina. Niewątpliwie J. Fontana komponował pod wpływem twórczości F. Chopina, o czym świadczą Mazurki op. 21 i Kaprysy op. 1. Pomimo tego wydaje się, że J. Fontanie udało się stworzyć własny, indywidualny język muzyczny. Na przykład "La Havanne" op. 10 zawiera motywy hiszpańskie i amerykańskie. Fontana jako pierwszy kompozytor użył słynnego motywu „La Jota Aragonesa“ w 1845 roku. F Liszt również wykorzystał ten motyw, ale dopiero 18 lat później w „Rapsodie espagnole“. Prawdopodobnie F. Liszt skopiował motyw „La Jota Aragonesa“ z "La Havanne" J. Fontany (hipoteza Prof. J. Ekiera). J. Fontana jako pierwszy kompozytor polski zastosował motywy pieśni murzynów kubańskich. Swoim kompozycjom często nadawał tytuły programowe, np. „Souvenir de Cuba“, „Le lever du soleil”. Fontana skomponował „12 Etudes-Preludes”. Cykl ten należy do gatunku muzyki salonowej i posiada wiele cech stylu R. Schumanna i F. Schuberta.
Więcej informacji o Julianie Fontana na stronie: www.julianfontana.com, której autorem jest pra-prawnuk J. Fontany Pan Bill Rodriguez z USA.

Pianista, kompozytor, pedagog , prawnik, dziennikarz, redaktor i biznesman. Urodzony w Warszawie, biegle posługiwał się jęzkiem francuskim, hiszpańskim, angielskim, jak również niemieckim i włoskim. Wykorzystywał wiele ze swych talentów w Europie i Ameryce przy wydawaniu własnych kompozycji, jak i dzieł jego bliskiego przyjaciela Fryderyka Chopina. Po śmierci Chopina w 1849, Fontana został poproszony przez rodzinę zmarłego Fryderyka o wydanie jego manuskryptów nieopublikowanych za życia zmarłego kompozytora. Fontana pracował nad tym zadaniem prawie 10 lat. Odmówił otrzymania honorarium, a wieloletnie edytorskie zadanie uważał za "pracę miłości". Jego wysiłki zaowocowały wydaniem dzieł pośmiertnych Chopina, op. 66-73 w 1855 roku i Pieśni Chopina op. 74 w 1859 roku.

Znajomość z Fryderykiem Chopinem datuje się od czasów ich nauki w Liceum Warszawskim w 1823 roku. Fontana brał udział w powstaniu listopadowym 1830-1831. W tym czasie Chopin wyemigrował do Paryża. Po upadku powstania listopadowego Fontana również wyjechał do Paryża, gdzie odnowił kontakty z Chopinem, które przerodziły się w serdeczną, wierną przyjaźń obu muzyków. W latach 1839-1844 łączyła ich szczególna zażyłość. Z tego czasu pochodzi najwięcej listów Chopina adresowanych do Fontany. (Zachowało się 56 listów Chopina do Fontany).

W okresie paryskim Fontana został uczniem Chopina, co podkreśla Jan Ekier w swoim artykule "Julian Fontana as the Editor of Chopin Posthumous Works" opublikowanym w 7 wolumenie "Chopin Studies" (TIFC, 2000). Prof. Jan Ekier przedstawia i analizuje postać Juliana Fontany, muzyka i wydawcy, rówieśnika Chopina i jego przyjaciela z lat młodzieńczych. Jego edycja nie opublikowanych za życia utworów Chopina, w znacznej części wykończonych i przygotowanych do druku przez samego Fontanę, stworzyła kanon, przez długie lata określający stosunek do spuścizny po wielkim kompozytorze. Wydania J. Ch. Wesela dzieł Chopina op. 1, 3, 5, 10, 11 opatrzone są napisem: “dzieła pod redakcją ucznia Chopina, J. Fontany“

	A K T U A L N O Ś C I
	D E B I U T F O N O G R A F I C Z N Y ** Z A M Ó W ** Hubert Rutkowski jest laureatem Grand Prix III Konkursu na Projekt Nagraniowy "Zapomniana muzyka polska" Wydawnictwa Muzycznego Acte Préalable. Pianista dokonał pierwszego w historii nagrania dzieł fortepianowych Juliana Fontany. Nagranie CD zostało wydane pod numerem katalogowym AP0160 i jest już dostępne w sprzedaży. Jest to 5 część serii płyt "Chopin's disciples". La Havanne. Fantaisie sur des motifs Américains et Espaĝnols op. 10 Introduction La Havanne. Fantaisie sur des motifs Américains et Espaĝnols op. 10 La ley brava. Contredance havanaise La Havanne. Fantaisie sur des motifs Américains et Espaĝnols op. 10 La jota aragonesa A la Mazurka G-dur Premiere Fantaisie Brillante sur les motifs de Somnambula de Bellini op. 14 Dzieła fortepianowe Juliana Fontany zawierają elementy, które nie występują w twórczości F. Chopina. Niewątpliwie J. Fontana komponował pod wpływem twórczości F. Chopina, o czym świadczą Mazurki op. 21 i Kaprysy op. 1. Pomimo tego wydaje się, że J. Fontanie udało się stworzyć własny, indywidualny język muzyczny. Na przykład "La Havanne" op. 10 zawiera motywy hiszpańskie i amerykańskie. Fontana jako pierwszy kompozytor użył słynnego motywu „La Jota Aragonesa“ w 1845 roku. F Liszt również wykorzystał ten motyw, ale dopiero 18 lat później w „Rapsodie espagnole“. Prawdopodobnie F. Liszt skopiował motyw „La Jota Aragonesa“ z "La Havanne" J. Fontany (hipoteza Prof. J. Ekiera). J. Fontana jako pierwszy kompozytor polski zastosował motywy pieśni murzynów kubańskich. Swoim kompozycjom często nadawał tytuły programowe, np. „Souvenir de Cuba“, „Le lever du soleil”. Fontana skomponował „12 Etudes-Preludes”. Cykl ten należy do gatunku muzyki salonowej i posiada wiele cech stylu R. Schumanna i F. Schuberta. Więcej informacji o Julianie Fontana na stronie: www.julianfontana.com, której autorem jest pra-prawnuk J. Fontany Pan Bill Rodriguez z USA. Julian Fontana (1810-1869) - wielka indywidualność i „multitalent” Pianista, kompozytor, pedagog , prawnik, dziennikarz, redaktor i biznesman. Urodzony w Warszawie, biegle posługiwał się jęzkiem francuskim, hiszpańskim, angielskim, jak również niemieckim i włoskim. Wykorzystywał wiele ze swych talentów w Europie i Ameryce przy wydawaniu własnych kompozycji, jak i dzieł jego bliskiego przyjaciela Fryderyka Chopina. Po śmierci Chopina w 1849, Fontana został poproszony przez rodzinę zmarłego Fryderyka o wydanie jego manuskryptów nieopublikowanych za życia zmarłego kompozytora. Fontana pracował nad tym zadaniem prawie 10 lat. Odmówił otrzymania honorarium, a wieloletnie edytorskie zadanie uważał za "pracę miłości". Jego wysiłki zaowocowały wydaniem dzieł pośmiertnych Chopina, op. 66-73 w 1855 roku i Pieśni Chopina op. 74 w 1859 roku. Julian Fontana był bliskim przyjacielem F. Chopina Znajomość z Fryderykiem Chopinem datuje się od czasów ich nauki w Liceum Warszawskim w 1823 roku. Fontana brał udział w powstaniu listopadowym 1830-1831. W tym czasie Chopin wyemigrował do Paryża. Po upadku powstania listopadowego Fontana również wyjechał do Paryża, gdzie odnowił kontakty z Chopinem, które przerodziły się w serdeczną, wierną przyjaźń obu muzyków. W latach 1839-1844 łączyła ich szczególna zażyłość. Z tego czasu pochodzi najwięcej listów Chopina adresowanych do Fontany. (Zachowało się 56 listów Chopina do Fontany). Julian Fontana był uczniem F. Chopina W okresie paryskim Fontana został uczniem Chopina, co podkreśla Jan Ekier w swoim artykule "Julian Fontana as the Editor of Chopin Posthumous Works" opublikowanym w 7 wolumenie "Chopin Studies" (TIFC, 2000). Prof. Jan Ekier przedstawia i analizuje postać Juliana Fontany, muzyka i wydawcy, rówieśnika Chopina i jego przyjaciela z lat młodzieńczych. Jego edycja nie opublikowanych za życia utworów Chopina, w znacznej części wykończonych i przygotowanych do druku przez samego Fontanę, stworzyła kanon, przez długie lata określający stosunek do spuścizny po wielkim kompozytorze. Wydania J. Ch. Wesela dzieł Chopina op. 1, 3, 5, 10, 11 opatrzone są napisem: “dzieła pod redakcją ucznia Chopina, J. Fontany“ © by Hubert Rutkowski, 2007